تبلیغات
عید رضوان - چند نقد اساسی بر ایقان بهاء الله

فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز

لطفا از تمام مطالب دیدن فرمایید.
نتیجه تصویری برای ایقان بهائیت

شوقی افندی به عنوان یکی از رهبران بهائیت در آثار خود اعتراف کرده است که کتاب ایقان از بزرگترین و قدیمی ترین[1] کتاب‌های بهائیت به شمار می‌آید و عبارت «اعظم» و «اقدم» را برای ایقان به کار برده و مدت نازل شدن آن‌را دو شبانه روز اعلام کرده است.

این کتاب در سال 1277ه.ق یا 1278ه.ق توسط بهاء الله، به جهت اثبات دعاوی سیّد علی محمّد بابنوشته شده است. بهاء الله در این کتاب به خود لقب «خادم فانی» و «عبد فانی» و به برادر کوچکتر خود میرزا یحیی لقب «مصدر امر» و «کلمه مصدور» و به خود باب لقب «نقطه» داده است.

بابی‌ها به بهاء الله بدبین بودند چون او برای کنار زدن برادر کوچک‌تر خود که جانشین باب شده بود  دست به توطئه زده بود، لذا ناگزیر شد با عنوان درویش محمّد بطور ناشناس دوسال را در سلیمانیه، قریه سرکلو میان دراویش سنّی زندگی کند، او این کتاب را بعد از برگشت از کوههای سلیمانیه به بغداد نوشته است. اولین نقدی که بر ایقان وارد است این است که بطور واضحی تاثیر مجالست و همنشینی با دراویش سنی مذهب در عبارات کتاب ایقان  کاملاً پیدا است.

شوقی این کتاب را مکمل کتاب «بیان» دانسته است، شوقی با این عبارتش مر تکب دو خطای عمده شده زیرا به کار بردن عبارت متمم بیان فارسی برای ایقان، نادرست است به این دلیل که بیان فارسی وعربی طبق گفته باب قراربوده 361 باب داشته باشد[2]  در حالی که باب فقط توانست 162 باب از بیان فارسی (باب دهم از واحد نهم) و 209 باب از بیان عربی (آخر واحدیازدهم ) را بنویسد و اضافه شدن دو باب ایقان به162 باب بیان فارسی دردی را نمی‌گشاید و هنوز تا 361 باب وعده داده شده توسط باب که موعود بیان می‌بایست تکمیل کند 197 باب کم دارد

پس معلوم است باید بابیان دنبال کس دیگری به عنوان موعود بیان باشند تا واقعا بیان فارسی و عربی را تکمیل کند تا وعده‌ی باب به انجاز رسیده باشد و کتاب او متمم بیان فارسی باشد، تازه هنوز تتمیم بیان عربی روی زمین مانده است که آن خود موضوع را پیچیده تر می‌کند!

خطای دیگر شوقی این است که وی سال نگارش ایقان را سال 1278 دانسته است وحتماً این را از عبارت خود میرزا حسینعلی در ایقان استفاده کرده که می‌گوید: هیجده سنه می‌گذرد که بلایا از جمیع جهات مثل باران بر آن‌ها (بابی‌ها) باریده" که با اضافه کردن 18 به 1260 سال اعلام بابیّت باب  سال 1278به دست می‌آید

امّا شوقی یادش رفته که خود میرزا در جای دیگر همین کتاب می‌گوید :

باری هزار و دویست و هشتاد سنه از ظهور نقطه فرقان گذشت" و به این ترتیب زمان نگارش ایقان را حد اقل تا سال 1280 مستمر و ادامه دار ذکر نموده است! یعنی نگارش ایقان حد اقل دو سال طول کشیده است از سال 1278 تا 1280؛ و بدین تر تیب ادّعای نوشته شدن ایقان در دو شبانه روز توسط شوقی امری خلاف واقع وادّعایی گزاف می‌نماید و بهائیان را با چالش جدی روبرو می‌سازد و سخن رهبر آخرشان رادر مورد اعظم کتب بهائیان بی اعتبار می‌کند.

نکته‌ی دیگری که در قسمت نخست آمد ایمان دایی سیّد باب است: گفته شد رسالۀ خالویه که بعد‌ها ایقان نامیده شد را میرزا حسینعلی برای دعوت دایی سیّد باب (سیّد محمّد تاجر شیرازی) نوشت تا او را به دعوت جدید مومن گرداند.

پینوشت

[1]. کتاب قرن بدیع جلد دوم صفحه‌ی 147 نقل می‌نمائیم:«در بین جواهر اسرار مخزونه و لئالی ثمینه مکنونه که از بحر زخار علم و حکمت حضرت بهاءاله ظاهر گردیده اعظم و اقدم آن کتاب مستطاب ایقان است که در سنین اخیره دوره اقامت بغداد( 1278 هجری قمری مطابق 1862 میلادی )طی دو شبانه روز از قلم مبارک نازل گردیده و با نزول آن بشارت حضرت باب تحقّق پذیرفت و وعده‌ی الهی که حضرت موعود ،بیان فارسی را که ناتمام مانده تکمیل خواهد فرمود به انجاز پیوست.»

[2]. 19 واحد که هر واحد 19 باب داشته باشد.




طبقه بندی: بهائیت،
برچسب ها: ایقان، بهاء الله، بیان، سلیمانیه، رسالۀ خالویه،

تاریخ : یکشنبه 15 مرداد 1396 | 09:47 ق.ظ | نویسنده : مهدی ناظمی | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • ندای معلم